Co gotować dla psa? Zdrowe i bezpieczne przepisy

Dla psa najlepiej gotować świeże, chude mięso bez przypraw, miękkie warzywa oraz niewielką porcję ryżu, kaszy lub ziemniaków. Taki posiłek musi być jednak uzupełniony o składniki mineralne i witaminy, bo samo mięso z dodatkami nie zapewnia pełnego bilansu. Sprawdź, jak przygotować bezpieczne dania i czego nie wkładać do psiej miski.

Co gotować psu do jedzenia?

Podstawą domowego posiłku powinno być mięso, ponieważ dostarcza białka, tauryny i aminokwasów egzogennych. Możesz wykorzystać indyka, kurczaka bez skóry, wołowinę, cielęcinę, królika albo chude fragmenty dziczyzny. Dobrze sprawdzają się również podroby, lecz wątroba nie powinna stanowić dużej części jadłospisu.

Mięso gotuj w wodzie bez soli, pieprzu, cebuli i innych przypraw. Usuń kości oraz nadmiar tłuszczu, a po ugotowaniu rozdrobnij produkt na kawałki dostosowane do wielkości psa. Ryby morskie, szczególnie łosoś, mogą urozmaicić dietę i dostarczyć nienasyconych kwasów tłuszczowych.

Warzywa dostarczają błonnika, witamin i minerałów. Marchew, dynia, cukinia, pietruszka, burak, szpinak oraz batat można ugotować i rozdrobnić po ostudzeniu. Pies może też dostać niewielką ilość sałaty lub bardzo dojrzałego, obranego pomidora.

Jak ugotować domowy posiłek dla psa?

Najprostszy schemat obejmuje osobne przygotowanie mięsa, warzyw i dodatku skrobiowego. Mięso możesz ugotować na dwa dni, ale ryż, makaron lub kaszę lepiej przyrządzać świeże. Ugotowaną porcję przechowuj w zamkniętym pojemniku w lodówce albo podziel na mniejsze części i zamroź.

Gotowanie pozbawia produkty części witamin. Witamina C jest wrażliwa na wysoką temperaturę, a około 60% witamin z grupy B może przejść do wywaru. Nie wylewaj więc płynu, w którym gotowało się mięso i warzywa. Po ostudzeniu rozdrobnij składniki, połącz je z wywarem i podaj w temperaturze pokojowej.

Gotowanie na parze

Gotowanie na parze ogranicza utratę części witamin i minerałów, dlatego dobrze nadaje się do przygotowania warzyw. Marchew, dynię czy cukinię ugotuj do miękkości, ale nie rozgotowuj ich bez potrzeby. Twarde warzywa warto rozdrobnić, ponieważ pies nie zawsze dokładnie je przeżuwa.

Ryż, kasza i ziemniaki

Ryż, kasza jęczmienna, gryczana lub jaglana oraz ziemniaki mogą być dodatkiem do posiłku. Ugotuj je bez soli i tłuszczu. Nie traktuj ich jako zamiennika mięsa, bo zawierają zbyt mało pełnowartościowego białka i aminokwasów.

Kaszę gotuj do miękkości, a ziemniaki obierz i usuń oczka oraz pędy. Zielona skórka, oczka i kiełki zawierają solaninę, która jest szkodliwa dla psa. Ugotowanego ryżu ani kaszy nie przechowuj przez wiele dni bez kontroli świeżości.

Jak zbilansować gotowane jedzenie?

Posiłek złożony wyłącznie z mięsa, warzyw i ryżu może być smaczny, ale nie musi pokrywać zapotrzebowania psa. Domowej diecie często brakuje wapnia, jodu, witamin rozpuszczalnych w tłuszczach oraz części kwasów tłuszczowych. Dlatego przy regularnym gotowaniu potrzebny jest właściwie dobrany preparat mineralno-witaminowy.

Węglan wapnia pomaga utrzymać prawidłową proporcję wapnia do fosforu. Dawki nie ustalaj przypadkowo, ponieważ zarówno niedobór, jak i nadmiar minerałów może szkodzić. Suplement dodawaj bezpośrednio przed podaniem, zgodnie z planem żywieniowym ustalonym dla konkretnego psa.

Tłuszcz podawaj oszczędnie. Olej z łososia dostarcza kwasów omega-3 i omega-6 oraz witamin D i E, a jego składniki wspierają kondycję skóry i sierści. Przy psie z nadwagą, zapaleniem trzustki lub inną chorobą przewlekłą ilość tłuszczu wymaga szczególnej kontroli.

Dorosły pies, szczeniak i senior

Szczeniak szybko rośnie i ma wysokie zapotrzebowanie na energię oraz składniki budulcowe. Jego jadłospis powinien być bardziej skoncentrowany od diety seniora, a proporcje wapnia i fosforu muszą uwzględniać rozwój kośćca. Gotowy przepis dla dorosłego psa nie nadaje się automatycznie dla młodego zwierzęcia.

Dorosły pies zwykle je dwa razy dziennie, lecz liczy się także rasa, masa ciała, aktywność, kastracja i stan zdrowia. Przybliżone zapotrzebowanie można oszacować wzorem RER: 70 × masa ciała^0,75. Dla psa ważącego 10 kg RER wynosi około 392 kcal, ale całodzienna dawka będzie wyższa i zależy od trybu życia.

Trzy proste przepisy dla psa

Pierwszy domowy posiłek przygotuj z niewielu składników. Dzięki temu łatwiej ocenisz tolerancję nowej diety, szczególnie gdy pies ma wrażliwy przewód pokarmowy albo podejrzenie alergii.

Indyk z dynią i ziemniakiem

Ugotuj 200 g mięsa z indyka bez skóry. Osobno przygotuj małą porcję dyni i dwa obrane ziemniaki, a następnie rozgnieć je po ostudzeniu. Połącz składniki, podziel na porcje i dodaj suplement dopiero przed karmieniem.

Wołowina z kaszą gryczaną i brokułem

Chudą wołowinę ugotuj w wodzie i pokrój drobno. Kaszę gryczaną ugotuj bez soli, a brokuł przygotuj na parze. Połącz wszystko w temperaturze pokojowej, pamiętając, że konkretne proporcje trzeba dopasować do psa, a nie do samego przepisu.

Ryba z ryżem i warzywami

Filet z łososia ugotuj krótko na parze i dokładnie sprawdź, czy nie zawiera ości. Dodaj miękki ryż oraz marchew lub cukinię. Nie smaż ryby, ponieważ krótka obróbka bez tłuszczu lepiej chroni kwasy omega-3.

Czego pies nie powinien jeść?

Nie podawaj psu resztek z obiadu, wędlin, żółtego sera ani potraw doprawianych solą, pieprzem lub gotowymi mieszankami. Czekolada, ksylitol, winogrona i rodzynki są dla niego niebezpieczne. Tłuste sosy oraz smażone produkty mogą wywołać silne zaburzenia trawienia.

Cebula i czosnek zawierają toksyczne związki siarki, które mogą powodować rozpad czerwonych krwinek. Awokado zawiera persynę, a szczawiany ze szczawiu sprzyjają powstawaniu kamieni moczowych. Niedojrzałe pomidory zawierają tomatynę, dlatego ewentualnie podawaj wyłącznie niewielki kawałek dojrzałego i obranego warzywa.

Gotowane kości są zakazane. Wysoka temperatura zmienia ich strukturę, przez co łatwo rozpadają się na ostre drzazgi. Mogą przebić ścianę jelita i doprowadzić do zapalenia otrzewnej. Szczególnie ryzykowne są kości drobiowe i królicze.

Jak przechowywać jedzenie i kontrolować porcje?

Po przygotowaniu szybko ostudź posiłek i włóż go do lodówki w zamkniętym pojemniku. Jedzenie podawaj w temperaturze pokojowej. Niedojedzonej porcji nie zostawiaj w misce, lecz wyrzuć albo schowaj od razu, jeśli zachowała świeżość.

Wprowadzaj nowe danie stopniowo, mieszając je z dotychczasową karmą. Obserwuj kał, apetyt, masę ciała, skórę i sierść. Luźny kał, świąd, wymioty lub wyraźny spadek energii wymagają przerwania eksperymentów i konsultacji z lekarzem weterynarii.

Przy długotrwałym gotowaniu zapisuj skład posiłków oraz wielkość porcji. Taki dziennik ułatwia wykrycie produktu, który powoduje reakcję, i pomaga skorygować ilość energii w diecie.